http://archief.schonekleren.nl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/113370leefbaarloon.jpg
 
Wat is er mis - ARBEIDSOMSTANDIGHEDEN
maandag, 24 augustus 2009 15:41
Hek om fabriek in Dhaka. Dit beeld heeft geen directe relatie met het hier beschreven onderzoek. Naast cijfers over lonen, overwerk en vrouwenrechten heeft het onderzoek ook veel informatie opgeleverd over andere onderwerpen.

Bangladesh

Slechts 55% van de arbeiders in het onderzoek in Bangladesh heeft een bewijs van aanstelling gekregen.

Veel arbeiders worden na drie tot vier jaar in een fabriek gewerkt te hebben gestimuleerd om te vertrekken. Ze weten dan volgens het management te veel over de fabriek en arbeidsrechten, en worden gezien als potentiële lastposten.

72% van de arbeiders krijgt geen betaald verlof als zij of hij daar met een geldige reden om vraagt. In de meeste fabrieken krijgen de arbeiders ook geen toestemming om onbetaald vrij te nemen.
Nachtdiensten zijn normaal voor bijna alle arbeiders.

Bijna 80% van de arbeiders heeft geen opleidings- of trainingsmogelijkheden.

60% geeft aan dat er niet gelijk wordt betaald voor hetzelfde werk.

Arbeiders worden vaak bedreigd, en werken in angst. Ze zijn bang dat als ze willen onderhandelen over promotie ze hun baan verliezen, of dat ze iets fout doen. Opzichters schelden de arbeiders vaak uit, op een denigrerende en zeer persoonlijke manier. Velen zeggen dit net zo erg te vinden als fysiek geweld. Hun loon wordt ingehouden als ze iets terugzeggen, en arbeiders worden soms geslagen . Een arbeider zegt:
De woorden die de opzichters gebruiken zijn onacceptabel. Soms wil ik mijn baan opzeggen. Het zou beter zijn deze baan niet te hebben dan zulke woorden te horen.

In alle fabrieken zijn er te weinig toiletten gezien het aantal werknemers. Bovendien zijn ze vaak niet schoon, en wordt het gebruik ervan ontmoedigd door het management.

48% van de arbeiders zegt dat er een kinderopvangcentrum in de fabriek is. Maar deze zijn er vaak slechts voor de show. Omdat de faciliteiten ontoereikend zijn, of omdat de arbeiders het niet veilig vinden om hun kinderen in de fabriek te laten verblijven, worden kinderen er meestal niet daadwerkelijk in opgevangen

In ongeveer de helft van de fabrieken is er een dokter of zijn er medische faciliteiten.

58% van de arbeiders vindt de ventilatie en  verlichting van hun werkplek voldoende. Veel arbeiders zeggen dat er geen of te weinig ruimte is om te eten, en dat de eventuele plek daarvoor niet schoon is.

86% van de arbeiders weet niks van veiligheidsapparatuur. 63% heeft in het onderzoek zorgen geuit over de veiligheidssituatie. 69% heeft wel ooit een brandoefening meegemaakt. De nooduitgangen zijn vaak versperd door kledingmateriaal.

77% zegt dat er geen vakbond in de fabrieken is. 19% zegt in een vakbond of ‘participation committee’ actief te zijn. 82% kent gevallen van ontslag door vereniging in een vakbond. In Bangladesh bestaan zo’n 40 verschillende vakbonden, maar de positie van de beweging is zeer zwak. Fabrieksmanagement probeert lidmaatschap te ontmoedigen door onder andere valse beschuldigingen en ontslagen. Het onderzoeksteam is geen vakbonden tegengekomen in de fabrieken, maar vond wel een sfeer van angst die bewust in stand wordt gehouden. Een arbeider zegt:
“Als het management ziet dat je je met vakbondsactiviteiten bezighoudt, kan je er zeker van zijn dat je binnen enkele dagen wordt ontslagen. Ze hebben hun informanten, daarom bespreken we dit onderwerp niet eens onderling.”

80% van de arbeiders weet dat kledingmerken de fabrieken bezoeken, maar het overgrote merendeel spreekt inkopers nooit alleen. Arbeiders krijgen instructies voordat een kledingmerk langskomt. De arbeiders worden gestimuleerd de fabriekseigenaar te vertegenwoordigen, in plaats van hun eigen verhaal te vertellen. De fabriek ondergaat een metamorfose. Het meest zichtbare is de schoonmaakbeurt. De fabriek, waaronder de machines en de toiletten, wordt gereinigd, en de toiletten worden uitgerust met zeep, handdoeken en water. Achter de schermen worden de arbeiders klaargestoomd om een goede voorstelling op te voeren. Ze moeten liegen dat ze geen overwerk hebben, zes dagen per week werken, op tijd betaald krijgen, op tijd naar huis mogen en dat niemand hen slecht behandelt. De arbeiders zijn eraan gewend dat de werksfeer ineens veel meer ontspannen is, en de inkopers daardoor misleid worden. Deze inkopers worden altijd vergezeld door managers, dus arbeiders kunnen niks anders doen dan liegen over de werkelijke arbeidsomstandigheden, tenzij ze hun baan willen verliezen. Een arbeider zegt:
Het bezoek van een kledingmerk is als een festival. Het management vraagt ons mooie jurken aan te trekken. Maar we worden gedwongen om te liegen. We krijgen instructies over wat we moeten zeggen. Als je iets verkeerds zegt zullen de klanten weggaan, wordt de fabriek gesloten en verlies je je baan.”

Meer dan driekwart van de arbeiders heeft nog nooit een gedragscode in de fabriek gezien zien hangen, in Bangla of in het Engels. Ze begrijpen niet precies wat erin zou moeten staan: 3% gokt dat de inhoud iets te maken heeft met de instructies die ze krijgen voordat  er een kledingmerk langskomt.

Mogelijkheid om verlof op te nemen bij ziekte voor de geinterviewde arbeiders in India:
factsheet3
LEES VERDER: India
 
 

Rechterbalk_homepage_Ga_voor_goed_goed180120

Ga voor goed goed!


Lees hier wat jij kunt doen voor eerlijke kleding.
Waar vind ik schone kleren

Waar vind ik schone kleren?


Klik hier voor het antwoord op deze en meer veelgestelde vragen.
Blijf op de hoogte

Blijf op de hoogte


Schrijf je in voor onze nieuwsbrief of sms-acties.

Word donateur


Wij steunen de mensen die onze kleding maken. Help ons helpen!
Speel de Grote Klere Quiz

Speel de Grote Klere Quiz


Doe iets leuks voor schone kleren met deze kruising van spelletjesavond, kledingruilfeestje en quizprogramma!